Þessa uppskrift fann ég í Meðlætisbókinni góðu (eftir Charlotte Grönlykke) og tók hana svolítið upp á mína eigin arma og breytti í fyrstu atrennu. Sósan virkaði eitthvað þunnildislega á mig þegar á reyndi svo ég bætti við rjómaosti (með kryddblöndu) og bingó! Rétturinn var dýrðlegur - en samt mjög einfaldur.
1. Sjóðið pastaskeljarnar (Gnocchi) eftir leiðbeiningum á pakka.
2. Skerið aspas í sneiðar (eina stóra dós) og tómatana (10 kirsuberjatómatar eða færri venjulegir. Þeir litlu eru fallegri en hinir eru safaríkari).
3. Hitið ólifuolíu á pönnu og steikið aspasinn létt.
4. Eftir nokkra stund er tómötunum bætt út í og látið steikjst við háan hita í nokkrar mínútur.
5. Bætið rjómaosti (t.d. með kryddbragði) á pönnuna og látið hann bráðna saman við blönduna (þetta er mín viðbót við uppskriftina).
6. Þegar hér er komið sögu er pastað líklega tilbúið. Hellið því í sigti og hrærið pestói (fjórum matskeiðum) saman við það.
7. Blandið pastanu saman við sósuna.
Hér nýtur aspasinn sín. Ég hef ekkert á móti aspas í dós. Yfirleitt er mælt með ferskum aspas en ég næ aldrei neinum árangri með hann. Dósamaturinn er líka mjög fljótlegur og þarf ekki að sjóða sérstaklega (til að mýkja). Green Giant er mjög gott (og klassískt) merki. Mér hefur fundist stóru dósirnar betri en litlu (þær eru meyrari).
Saturday, August 18, 2007
Pasta með laxi
Hérna er pastaréttur með laxi sem snarvirkaði, nema það að hlutföllin í uppskriftinni virðast pastanu sjálfu full mikið í hag. Ég myndi hafa minna pasta, hlutfallslega, eða meira af sósunni. En svona hljómar þetta beint úr bókinni, sem er "Lærum að elda ítalskt" (bls. 21) en ég bæti við athugasemdum innan sviga.
Pasta með laxi (Tagliatelle al salmone)
1. Byrjið á því að sjóða pastað (Tagliatelle 275 grömm - eða minna, má vera grænt) eftir leiðbeiningum á pakkningunni. Útbúið sósuna á meðan pastað sýður.
2. Skerið aspasinn í bita (150 g. grænn, - ferskur segir bókin en ég notaði "Green Giant" upp úr dós, og hann er frábær og verður ögn maukaður við hitun, en heldur sér vel)
3. Bræðið smjörið (u.þ.b. 50 g.) á pönnu og látið aspasbitana krauma í 1-2 mínútur
4. Bætið sítrónusafa (úr hálfri sítrónu) á pönnuna og látið krauma áfram við frekar lágan hita í 5 mínútur.
5. Skerið laxinn í bita (ég notaði flak sem roðflett var í fiskbúðinni fyrir mig - beinlaust).
6. Hellið rjómanum (1 dl.) yfir aspasinn, kryddið með salti og pipar og bætið laxinum á pönnuna. Leggið lok á og slökkvið undir þar til pastað er soðið.
7. Bragðbætið sósuna með salti og pipar (þetta er kannski óþarfi fyrst búið er að salta og pipra áður)
8. Hellið pastanu í sigti og setjið á fat (hér er tilvalið að bæta ólifuolíu og parmesanosti við). Hellið sósunni yfir.
Þessi máltíð var dýrðleg og aspasinn passaði einstaklega vel við laxinn. Mæli eindregið með þessu. Hollt og tiltölulega fljótlegt. Tilvalið að bæta agúrku við eða salati þar sem hún nýtur sín.
Pasta með laxi (Tagliatelle al salmone)
1. Byrjið á því að sjóða pastað (Tagliatelle 275 grömm - eða minna, má vera grænt) eftir leiðbeiningum á pakkningunni. Útbúið sósuna á meðan pastað sýður.
2. Skerið aspasinn í bita (150 g. grænn, - ferskur segir bókin en ég notaði "Green Giant" upp úr dós, og hann er frábær og verður ögn maukaður við hitun, en heldur sér vel)
3. Bræðið smjörið (u.þ.b. 50 g.) á pönnu og látið aspasbitana krauma í 1-2 mínútur
4. Bætið sítrónusafa (úr hálfri sítrónu) á pönnuna og látið krauma áfram við frekar lágan hita í 5 mínútur.
5. Skerið laxinn í bita (ég notaði flak sem roðflett var í fiskbúðinni fyrir mig - beinlaust).
6. Hellið rjómanum (1 dl.) yfir aspasinn, kryddið með salti og pipar og bætið laxinum á pönnuna. Leggið lok á og slökkvið undir þar til pastað er soðið.
7. Bragðbætið sósuna með salti og pipar (þetta er kannski óþarfi fyrst búið er að salta og pipra áður)
8. Hellið pastanu í sigti og setjið á fat (hér er tilvalið að bæta ólifuolíu og parmesanosti við). Hellið sósunni yfir.
Þessi máltíð var dýrðleg og aspasinn passaði einstaklega vel við laxinn. Mæli eindregið með þessu. Hollt og tiltölulega fljótlegt. Tilvalið að bæta agúrku við eða salati þar sem hún nýtur sín.
Sunday, August 5, 2007
Gratin með eggaldini og kurbit
Við útbjuggum þennan rétt í fyrsta skipti verslunarmannahelgina 2007 með Ásdísi og Togga. Höfðum það huggulegt heima við á meðan þjóðin var á faraldsfæti. Rétturinn kom okkur öllum verulega á óvart. Hann var bragðmildur en samt fullur af alls kyns bragði. Þar spilar edikið stórt hlutverk ásamt parmesanosti í sósunni. Einnig er gaman að finna seigt eggaldinið og kúrbítinn undir tönn. Uppskriftin er fengin úr bókinni "Meðlæti" (á dönsku "Tilbehör") eftir Charlotte Grönlykke. Góður matur sem meðlæti en einnig stendur vel fyrir sínu einn og sér (ásamt salati).
GRATÍN MEÐ EGGALDINI OG KÚRBÍT (bls. 60)
1. Hitið ofninn í 185 gráður
2. Einn stór laukur er skorinn og glæraður á pönnu í ólifuolíu. Látinn til hliðar.
3. Eitt stór eggaldin er skorið í teninga og hitað á pönnu upp úr slatta af ólifuolíu, ca. 5 mín.
4. Kúrbít (einn stór eða tveir litlir) er bætt við, skornum í sneiðar. Mallar saman í 10. mín.
5. Kúrbíts/eggaldinsblöndunni er blandað við laukinn og hrært saman. Saltað og piprað.
6. Þessari blöndu er hellt í smurt eldfast fat.
7. Fimm egg eru þeytt í stórri skál.
8. Matskeið af olíunni er bætt út í ásamt 1 dl. af balsamediki.
9. Rifnum parmesanosti (ca. 150-200 g.) er bætt út í eggjablönduna. Saltað og piprað.
10. Eggjablöndunni er hellt yfir grænmetisblönduna í eldfasta fatinu.
11. Álpappír er settur yfir fatið svo að maturinn bakist jafnt (en ekki of mikið að ofan) og sett inn í forhitaðan ofninn.
12. Eftir um það bil 35-40 mínútur er fatið tekið út, osti (frjáls val) stráð yfir (um það bil 50-100 gr.).
13. Núna fer maturinn aftur inn, án álpappírsins, og hitað í 15 mínútur í viðbót. Undir lokin er í lagi að setja á "grill" til að maturinn gyllist að ofanverðu.
Borið fram sem meðlæti eða sem aðalréttur (og þá mæli ég með kartöflusalati (sem fæst úti í búð) sem meðlæti ásamt fersku salati þar sem tómatar eru aðaluppistaðan).
p.s. Bókin talar um að maturinn bakist í ofninum í vatnsbaði (í lið 11-12) en mér finnst það óþarfi. Kannski verður eggjahræran þéttari og jafnari þannig, en það eru smámunir.
GRATÍN MEÐ EGGALDINI OG KÚRBÍT (bls. 60)
1. Hitið ofninn í 185 gráður
2. Einn stór laukur er skorinn og glæraður á pönnu í ólifuolíu. Látinn til hliðar.
3. Eitt stór eggaldin er skorið í teninga og hitað á pönnu upp úr slatta af ólifuolíu, ca. 5 mín.
4. Kúrbít (einn stór eða tveir litlir) er bætt við, skornum í sneiðar. Mallar saman í 10. mín.
5. Kúrbíts/eggaldinsblöndunni er blandað við laukinn og hrært saman. Saltað og piprað.
6. Þessari blöndu er hellt í smurt eldfast fat.
7. Fimm egg eru þeytt í stórri skál.
8. Matskeið af olíunni er bætt út í ásamt 1 dl. af balsamediki.
9. Rifnum parmesanosti (ca. 150-200 g.) er bætt út í eggjablönduna. Saltað og piprað.
10. Eggjablöndunni er hellt yfir grænmetisblönduna í eldfasta fatinu.
11. Álpappír er settur yfir fatið svo að maturinn bakist jafnt (en ekki of mikið að ofan) og sett inn í forhitaðan ofninn.
12. Eftir um það bil 35-40 mínútur er fatið tekið út, osti (frjáls val) stráð yfir (um það bil 50-100 gr.).
13. Núna fer maturinn aftur inn, án álpappírsins, og hitað í 15 mínútur í viðbót. Undir lokin er í lagi að setja á "grill" til að maturinn gyllist að ofanverðu.
Borið fram sem meðlæti eða sem aðalréttur (og þá mæli ég með kartöflusalati (sem fæst úti í búð) sem meðlæti ásamt fersku salati þar sem tómatar eru aðaluppistaðan).
p.s. Bókin talar um að maturinn bakist í ofninum í vatnsbaði (í lið 11-12) en mér finnst það óþarfi. Kannski verður eggjahræran þéttari og jafnari þannig, en það eru smámunir.
Saturday, July 21, 2007
Gamaldags pönnukökur
Nú til dags er hægt að kaupa tilbúið pönnukökudeig (bara eftir að bæta við eggjum og vökva) og þeyta yfir með tilbúnum jurtarjóma, svokölluðum. Það er í mínum munni eins og útþynntur fjörusandur með sápufroðu. Okei, ég ýki aðeins, en samt er það í áttina. Notalegheit nútímalifnaðarhátta firra okkur ánægjunni af því að gera hlutina sjálf, lifa lífinu og komast í snertingu við alvöru hluti. Pönnukökudeig af gamla skólanum er hluti af því þessu góða lífi sem við megum ekki fara á mis við.
Eflaust eru til margar útgáfur af pönnukökudeigi en við Vigdís höfum alltaf stuðst við sömu uppskriftina úr Gestgjafanum (5. tbl. 2006). Til að þurfa ekki alltaf að leita að blaðinu (í annars vel skipulögðu safni Gestgjafablaða) er ágætt að geyma hana hér - fyrir okkur (og alla hina).
3 egg
1/2 L mjólk
1 tsk vanilludropar (eða sítrónudropar)
125 g hveiti (eða eftir þörfum)
2 msk sykur
1/2 tsk lyftiduft
1/2 tsk salt
50 g smjör
1. Þeytið saman egg, mjólk og vanilludropa
2. Blandið saman þurrefnunum (hveiti, sykri, lyftidufti og salti).
3. Hrærið þurrefnunum saman við mjólkurblönduna (þar til blandan er slétt og kekkjalaus). Bætið við ögn af hveiti ef blandan virðis of þunn eða örlitlu af mjólk ef hún virðist of þykk.
Síðan er bara að hella 2-3 matskeiðum af soppunni á pönnukökupönnu. Lýsingin í Gestgjafanum á þessari vinnu er býsna nákvæm (og vísa ég hér með þangað) en það sem virðist mikilvægast er að hafa pönnuna ekki of heita.
Síðan er stungið upp á nokkrum mismunandi fyllingum.
1. Rabarbarasulta og rjómi. Klassískt.
2. Þeyttur rjómi bragðbættur með Grand Marnier og ferskir niðurskornir ávextir (t.d. ferskjur úr dós).
3. Mjúkur Mascarpone-ostur, blandaður vanilluskyri og hlynssýrópi. Bláberjum bætt út í ásamt muldun hnetum (valhnetum eða pekanhnetum).
4. Mjúkur vanilluís með volgri karamellusósu, eða súkkulaðisósu (eða hvoru tveggja).
5. Súkkulaðibúðingur með söxuðum jarðarberjum og rifnu súkkulaði.
6. Sýrður rjómi (36%), bragðbættu svolitlu sérríi, og hindber (fersk eða frosin).
Í þessu tölublaði Gestgjafans er einnig fjallað um sögu pönnukökubaksturs, sem er afar áhugaverður.
Eflaust eru til margar útgáfur af pönnukökudeigi en við Vigdís höfum alltaf stuðst við sömu uppskriftina úr Gestgjafanum (5. tbl. 2006). Til að þurfa ekki alltaf að leita að blaðinu (í annars vel skipulögðu safni Gestgjafablaða) er ágætt að geyma hana hér - fyrir okkur (og alla hina).
3 egg
1/2 L mjólk
1 tsk vanilludropar (eða sítrónudropar)
125 g hveiti (eða eftir þörfum)
2 msk sykur
1/2 tsk lyftiduft
1/2 tsk salt
50 g smjör
1. Þeytið saman egg, mjólk og vanilludropa
2. Blandið saman þurrefnunum (hveiti, sykri, lyftidufti og salti).
3. Hrærið þurrefnunum saman við mjólkurblönduna (þar til blandan er slétt og kekkjalaus). Bætið við ögn af hveiti ef blandan virðis of þunn eða örlitlu af mjólk ef hún virðist of þykk.
Síðan er bara að hella 2-3 matskeiðum af soppunni á pönnukökupönnu. Lýsingin í Gestgjafanum á þessari vinnu er býsna nákvæm (og vísa ég hér með þangað) en það sem virðist mikilvægast er að hafa pönnuna ekki of heita.
Síðan er stungið upp á nokkrum mismunandi fyllingum.
1. Rabarbarasulta og rjómi. Klassískt.
2. Þeyttur rjómi bragðbættur með Grand Marnier og ferskir niðurskornir ávextir (t.d. ferskjur úr dós).
3. Mjúkur Mascarpone-ostur, blandaður vanilluskyri og hlynssýrópi. Bláberjum bætt út í ásamt muldun hnetum (valhnetum eða pekanhnetum).
4. Mjúkur vanilluís með volgri karamellusósu, eða súkkulaðisósu (eða hvoru tveggja).
5. Súkkulaðibúðingur með söxuðum jarðarberjum og rifnu súkkulaði.
6. Sýrður rjómi (36%), bragðbættu svolitlu sérríi, og hindber (fersk eða frosin).
Í þessu tölublaði Gestgjafans er einnig fjallað um sögu pönnukökubaksturs, sem er afar áhugaverður.
Tuesday, July 17, 2007
Grunnpasta í ostasósu
Einhverju sinni, fyrir mörgum árum (rétt fyrir aldamótin), var ég staddur í matvörubúð. Þá bjó ég á Hellu og birgði mig gjarnan upp af mat í Reykjavík þegar ég var í helgarfríi. Ég var með einhverja pastauppskrift í huga og leitaði að heppilegum osti og orðaði það upphátt við einhvern nærstaddan að ég væri að leita að þessum tiltekna osti fyrir pastauppskrift. Þá vatt vegfarandinn sér að mér og sagði að ég gæti bara reddað góðri pastasósu með kryddosti og kaffirjóma:
"Þú hitar bara ostinn varlega og þegar hann hefur bráðnar bætirðu rjómanum við í áföngum þar til sósan er passlega þykk".
Þetta virtist vera húsmóðir af gamla skólanum svo ég tók fullt mark á henni og keypti mér álitlegan kryddost og rjóma. Síðan þá hefur uppskriftin reynst mér vel sem grunnur að ostapasta. Ég sker stundum ólífur yfir og passa upp á að hafa líka svolítið af parmesan með, ef það er til. Með fersku salati, eða bara niðurskorinni gúrku, er maturinn veislufæða með lágmarks fyrirhöfn.
Oftast sýð ég tortellini með þessu (fylltir pastahringir) sem veita þessari einföldu uppskrift meiri fyllingu.
(sjá meðferð á pasta í umfjöllunni um Grunnpasta með tómatbragði)
"Þú hitar bara ostinn varlega og þegar hann hefur bráðnar bætirðu rjómanum við í áföngum þar til sósan er passlega þykk".
Þetta virtist vera húsmóðir af gamla skólanum svo ég tók fullt mark á henni og keypti mér álitlegan kryddost og rjóma. Síðan þá hefur uppskriftin reynst mér vel sem grunnur að ostapasta. Ég sker stundum ólífur yfir og passa upp á að hafa líka svolítið af parmesan með, ef það er til. Með fersku salati, eða bara niðurskorinni gúrku, er maturinn veislufæða með lágmarks fyrirhöfn.
Oftast sýð ég tortellini með þessu (fylltir pastahringir) sem veita þessari einföldu uppskrift meiri fyllingu.
(sjá meðferð á pasta í umfjöllunni um Grunnpasta með tómatbragði)
Pasta með skelfiski
Mér til hvatningar set ég þessa færslu inn án uppskriftar. Hún kemur þvi fljótlega.
Grunnpasta með tomatbragði
Árið 1997 fór ég í hálfs árs nám til Belfast. Á leiðinni þangað fann ég fína matreiðslubók sem markaðssett var fyrir nemendur sem vilja leggja áherslu á einfalda, ódýran og kjötlausan mat. Ja, grænmetisfæði er það nú reyndar, því í bókinni eru engar fiskuppskriftir heldur. Hún heitir "The Vegetarian Student Grub Guide" (eftir Alastair Williams) og er skemmtileg aflestrar. Lítið er gert úr flókinni matseld og bókin er út í gegn hvetjandi og jafnvel fyndin. Inn á milli eru uppskriftir að ímynduðum mat, eins og Couch potato with beeer (1 television, 1 can of lager, 1 student. Mix the three ingredients until comfortable, then sleep for twelve hours). Fyrir utan örfáa óvænta brandara af þessu tagi eru uppskriftirnar vel marktækar og ein þeirra nýttist mér öðrum fremur mjög vel. Það var uppskriftin að pasta í tómatlagaðri sósu, eins konar grunnpasta (eins og ég kallaði það allar götur síðan). Beint upp úr bókinni (bls. 115) hljómar uppskriftin svona (með minni uppsetningu):
Spaghetti with tomato and basil
Serves 2
2 tbs olive oil
225 g. spaghetti
1 small onion, peeled and chopped
2 cloves of garlic, peeled and chopped
400 g. (1 tin) og tomatoes
6 basil leaves
pinch of sugar
salt
pepper
1. Heat the oil in a saucepan, then fry the onions and garlic for 5 min. or until they have softened.
2. Add the other ingredients and cook for about 15 - 20 mins.
3. Whilst the sauce is cooking prepare the spaghetti according to the instructions on the packet.
4. When the sauce is cooked, pour into a blender and give it a whizz.
5. Drain the pasta and mix thoroughly with the sauce.
6. Grated parmesan can be sprinkled on top if required.
Þessi réttur er gómsætur en leiðbeiningarnar hér að ofan ætti ekki að taka of bókstaflega. Sjálfur hef ég alltaf notað þurrt basil (það dugar vel) og set nógu mikið til að rautt tómatmaukið verður blóðrautt (dökknar). Ég bæti líka örlitlu við af tómatmauki, þynntu út með vatni (eins og hálfur bolli allt í allt) þannig að sósan verði veigameiri. Fjórða lið (maukuninni) hef ég alltaf sleppt. Ég er yfirleitt hlynntur því að finna fyrir matnum.
Þessa uppskrift hef ég gegnum tíðina kallað "Grunnpasta" vegna þess hve tilvalið er að bæta í sósuna ýmsum spennandi hráefnum eftir hendinni. Það sem hefur gefið góða raun gegnum tíðina er: reyktur fiskur, túnfiskur, gular baunir (ekki of mikið), ananas, ólifur og smjörsteiktir sveppir. Allt gefur þetta matnum aukna fyllingu (túnfiskur er í sérstöku uppáhaldi, og þá legg ég áherslu á að mylja hann ekki of smátt. Hann er girnilegri í heillegum smákögglum).
Rétt er að hafa að lokum nokkur orð um meðferð á pasta. Pastað á ekki að mauksjóða heldur gæta þess að það sé áþreifanlegt undir tönn, eða"Al dente". Það á að vera örlítið seigt viðkomu. Maður tékkar bara á því öðru hvoru. Það er ömurlegt að borða mauksoðið pasta sem klessist saman. Það er vatnskennt og óspennandi. Einnig skiptir máli að salta rétt (sem er persónulegt mat) og hella olíu yfir pastað (ólifuolíu) þegar pastað er tilbúið (og búið að hella vatninu af því). Að lokum er mulinn parmesanostur tilvalinn yfir sjálft pastað áður en því er blandað saman við sósuna.
Í raun er meðferðin á pastanu ekki síður mikilvæg en góð sósa. Annars, njótið þess bara að gera tilraunir með þennan rétt. Hann býður upp á það. Hitið svo brauð í ofni og bjóðið upp á ferskar gúrkur eða gúrkusalat með. Það vegur upp á móti tómatbragðinu.
Spaghetti with tomato and basil
Serves 2
2 tbs olive oil
225 g. spaghetti
1 small onion, peeled and chopped
2 cloves of garlic, peeled and chopped
400 g. (1 tin) og tomatoes
6 basil leaves
pinch of sugar
salt
pepper
1. Heat the oil in a saucepan, then fry the onions and garlic for 5 min. or until they have softened.
2. Add the other ingredients and cook for about 15 - 20 mins.
3. Whilst the sauce is cooking prepare the spaghetti according to the instructions on the packet.
4. When the sauce is cooked, pour into a blender and give it a whizz.
5. Drain the pasta and mix thoroughly with the sauce.
6. Grated parmesan can be sprinkled on top if required.
Þessi réttur er gómsætur en leiðbeiningarnar hér að ofan ætti ekki að taka of bókstaflega. Sjálfur hef ég alltaf notað þurrt basil (það dugar vel) og set nógu mikið til að rautt tómatmaukið verður blóðrautt (dökknar). Ég bæti líka örlitlu við af tómatmauki, þynntu út með vatni (eins og hálfur bolli allt í allt) þannig að sósan verði veigameiri. Fjórða lið (maukuninni) hef ég alltaf sleppt. Ég er yfirleitt hlynntur því að finna fyrir matnum.
Þessa uppskrift hef ég gegnum tíðina kallað "Grunnpasta" vegna þess hve tilvalið er að bæta í sósuna ýmsum spennandi hráefnum eftir hendinni. Það sem hefur gefið góða raun gegnum tíðina er: reyktur fiskur, túnfiskur, gular baunir (ekki of mikið), ananas, ólifur og smjörsteiktir sveppir. Allt gefur þetta matnum aukna fyllingu (túnfiskur er í sérstöku uppáhaldi, og þá legg ég áherslu á að mylja hann ekki of smátt. Hann er girnilegri í heillegum smákögglum).
Rétt er að hafa að lokum nokkur orð um meðferð á pasta. Pastað á ekki að mauksjóða heldur gæta þess að það sé áþreifanlegt undir tönn, eða"Al dente". Það á að vera örlítið seigt viðkomu. Maður tékkar bara á því öðru hvoru. Það er ömurlegt að borða mauksoðið pasta sem klessist saman. Það er vatnskennt og óspennandi. Einnig skiptir máli að salta rétt (sem er persónulegt mat) og hella olíu yfir pastað (ólifuolíu) þegar pastað er tilbúið (og búið að hella vatninu af því). Að lokum er mulinn parmesanostur tilvalinn yfir sjálft pastað áður en því er blandað saman við sósuna.
Í raun er meðferðin á pastanu ekki síður mikilvæg en góð sósa. Annars, njótið þess bara að gera tilraunir með þennan rétt. Hann býður upp á það. Hitið svo brauð í ofni og bjóðið upp á ferskar gúrkur eða gúrkusalat með. Það vegur upp á móti tómatbragðinu.
Subscribe to:
Posts (Atom)